Ey çılgın, eşi bulunmaz sarhoş;
Eğer kapılarını tekmeyle açıp, toplum içinde ahmaklık edersen;Eğer bir gecede cüzdanını boşaltıp da, basiretle alay edersen;
Eğer acayip yollardan gidip, faydasız şeylerle eğlenirsen;
Eğer akla, adalete kulak asmazsan;
Eğer fırtınaya karşı, yelkenlerini açıp, dümeni ikiye bölersen;
İşte o zaman, seni takip edeceğim dostum ve sarhoş kafayla, mah-ü perişan olacağım.
Akıllı uslu komşuların arkadaşlığında, günlerimi, gecelerimi hebâ ettim.
Fazla bilgi saçıma ak düşürdü ve fazla müşahede görüşümü kararttı.
Yıllarca, şunun bunun parça ve kırıntılarını toplayıp, biriktirdim.
Ez onları, üstlerinde tepin ve hepsini rüzgârlara sal gitsin.
Çünkü şimdi, içip sarhoş olmanın, mahv-ü perişan olmanın, erdemlerin en büyüğü olduğunu biliyorum.
Bırak, bütün uydurma tereddütler kaybolsun, bırak ümitsizlik içinde, yolumu kaybedeyim.
Bırak çılgın bir baş dönme fırtınası, beni demirlerimden kurtarıp sürüklesin.
Dünya, faydalı ve zeki efendilerle, işçilerle dolu.
İnsanlar vardır, kolaylıkla başa geçer, insanlar vardır, terbiyeli terbiyeli geriden takip eder.
Bırak onlar mes’ut olup, zenginleşsinler ve ben de bir budala, hiçbir işe yaramaz biri olarak kalayım.
Çünkü bilirim, bütün her şeyin sonu, içip sarhoş olmak, mahv-ü perişan olmaktır.
Temiz insanlarla hiçbir alakam kalmadığına, şu anda yemin ederim.
İlim gururumu ve doğru ile yanlışı hükme bağlama kudretimi bırakıyorum, gitsinler.
Gözyaşlarımın son damlasını dökerek, hafıza teknesini parçalayacağım.
Çilek kırmızı şarabın köpüğüyle yıkanıp, kahkahalarımı parlatacağım.
Medeniyet ve ağır başlılık nişanını, şimdilik, yırtıp, parçalayacağım.
Değersiz olmak, içip mest olmak, mahv-ü perişan olmak için kutsal yemini edeceğim.
Rabindranath Tagore, Çev. Cengiz Durkan, “Bahçıvan”, Dergah Yayınları, 3. Baskı, 2006, İstanbul, s. 65-66
0 yorum:
Yorum Gönder